Nieuws in het kort



Agenda

Wlt u snel weten welke activiteiten er deze maand binnen onze vereniging zijn, klik dan op de agenda voor een compleet overzicht.




 

 

 





         



 


Buiten spelen.

In tegenstelling met de jeugd van tegenwoordig speelden wij vroeger bijna altijd buiten.
Toen was het nog overal veilig en kon je onbezonnen met elkaar spelen.
Nadenkend over die tijd viel mij op dat bijna alle spelletjes die we met elkaar speelden niet meer gedaan worden door de jeugd van nu. Kent U ze nog?
De spelletjes van de speelplaats van de school of in de straat, ieder tijdvak een ander spel wat toen plotseling “in” was. Het waren bijna allemaal spelletjes die we “samen” deden of moesten doen.
Waar zijn ze gebleven? Dat samen knikkeren, bokspringen, touwtje springen, hoela-hoepen, tikkertje, vangertje, of verstoppertje spelen rondom het huis met leeftijdgenootjes. Ook was er een tijd van Tollen, de jongens hadden een haktol met een schoenveter als aandrijver en de meisjes een rechte draaitol en een stokje met een touwtje om eerst om de tol op te winden, en dan de tol te laten draaien. De jongens speelden ook soms landveroveren met een zakmesje, en zomers werden er veel vliegers (veelal zelfgemaakt of door onze ouders) opgelaten op het pas-gemaaide roggeland van de boeren. Ook kon je gaan rolschaatsen of gaan reepen met een oude fietsvelg, en soms gingen we steltlopen met een paar blokken hout aan een stok, of 2 blikken met een touwtje erdoor, enfin er was keus genoeg om bezig te blijven. En zo kon het gebeuren dat ineens de hele straat en schoolplein vol stond met hinkel-hokken, meestal getekend met gipskrijt van een kapot gevallen heiligenbeeld. Onze fantasie konden we ongestoord uitleven bij het bouwen van hutten en daarbij werden van houten palen en oude gordijnen vele optrekjes gebouwd waarin ongestoord samen veel tijd in goede harmonie werd doorgebracht, veilig en natuurlijk onder toezicht van onze ouders. Natuurlijk ontaarde een spelletje soms in een stevige ruzie, we waren niet allemaal schatjes, maar het werd later wel snel weer bijgelegd. Omdat ikzelf misdienaar was in de grote kerk hebben we samen met collega misdienaartjes vaak kerkdiensten nagespeeld in een schuurtje bij iemand thuis, en ooit hebben we een deftige H. Mis met 3 heren opgedragen voor een dode mus, die we daarna plechtig hebben begraven in de tuin. Ook fietsten we soms met een groepje jongens hard door de straat en deden we de Tour de France na. Onze fantasie kreeg de ruimte om zich te ontplooien en door het spelen met elkaar leerden we allemaal op een ongedwongen en sociale manier en respectvol met elkaar om te gaan.
Zo ontstonden dan ook veel hechte en soms levenslange vriendschappen. Sociale omgang en echte vriendschap zijn tegenwoordig bijna vreemde woorden, de wereld wordt steeds afstandelijker door de intrede van de digitale wereld, en spelen heet tegenwoordig spelletjes downloaden op de computer, de IPad of laptop. Samen buiten spelen is er bijna niet meer bij. Als kinderen de buurtspeeltuin zijn ontgroeid zie je ze bijna niet meer buiten spelen. Gelukkig zijn er nog veel kinderen die aan veld en zaalsporten doen, en fijn is het dat dit zich handhaaft in deze veranderende tijd. Waarschijnlijk heeft het thuishonk hierbij wel een invloed op. Vele van ons hebben zich vroeger aangesloten bij de KAJ, de KPJ, Scouting, of bij een sportclub in ons dorp. Dat waren allemaal sociale instellingen waar we als opgroeiende jeugd sociaal gevormd werden en in het samen deelnemen aan sportieve activiteiten een fijne invulling van onze jeugdtijd hadden.
Zo ervaar ik ook die sociale samenhang bij onze KBO leden als ze deelnemen aan onze activiteiten. Lekker bezig zijn met wandelen, biljarten, koersballen en bij goed weer lekker buiten spelen bij het Jeu de Boules. Fijn samen bezig zijn en af en toe wat buurten met een lekker bakje koffie, soms terugdenkend aan de fijne tijd van vroeger, onze tijd van de buitenspelletjes.

Jan van de Schoot
Voorzitter KBO-Oirschot