Nieuws in het kort


60 jarig jubileum
Klik op deze link om een indruk te krijgen middels aantal foto's van dit geslaagde feest.




Agenda

Wlt u snel weten welke activiteiten er deze maand binnen onze vereniging zijn, klik dan op de agenda voor een compleet overzicht.







 

 

 

               

Februari 2017

Beste mensen,

Bidden en geloven


Bidden is ons al geleerd bij het openen van onze ogen. In de kinderstoel was het al handen vouwen en mee prevelen van het gebed met de rest van de familie. Al vroeg moesten we de catechismus leren met als eerste vraag: ”Waartoe zijn we hier op aarde”.  Het “Onze Vader” en ”Den engel des Heren” dienden we te kennen als gebed voor het eten. Door de kerk en de pastoor hadden we altijd een ”vaste lijn naar boven” als leidraad in ons leven. Het gaf ons kracht en daarin deden we geloven.
Elke zondag nuchter naar de kerk en aandachtig luisterend naar de preek die door de pastoor of kapelaan beeldend over ons werd uitgesproken. Altijd hadden we een rozenkrans op zak als dagelijkse christelijke houvast, zodat we bij onheil en ziekte hiermee al knielend ons rozenhoedje konden aanvangen om hulp te vragen van boven. In elk huis stonden wel wat heiligenbeelden, meestal onder een glazen stolp en in bijna elk vertrek hing een kruisbeeld voorzien van een gewijd palmtakje. Op de slaapkamers hingen wijwater-vaatjes die we gebruikten bij ons avondgebed. De saamhorigheid onder de mensen vierde hoogtij. We zorgden voor elkaar en dat gaf rust, vrede en tevredenheid en dit lag dan als een warme deken over het dorp. Ook het respect, gehoorzaamheid en eerbied voor de overheden was normaal in ons leven. Voor de ouderen klonk ’s avonds vanuit de radio regelmatig een overweging door een pater die ons bewust maakte van onze katholieke gedachte voor het slapengaan. Seks was alleen bedoeld voor de voortplanting en andere uitspattingen waren uit den boze. Totdat Bisschop Bekkers in begin jaren 60 en toespraak hield en de katholieken voorhield dat genoemde voortplantingszaken werden overgelaten aan hun eigen geweten en verantwoordelijkheid. We herinneren dit moment allemaal en de reacties ook.
De anticonceptiepil en andere middelen om een zwangerschap tegen te gaan werden een gemeengoed want de moeders hadden hun spreekwoordelijke buik wel vol van het ieder jaar zwanger zijn.In de jaren 60 werd de kerk-rite veranderd. Het altaar in de kerk werd omgedraaid, de priester kwam beter in contact te staan met de gelovigen, het latijn werd verdreven en vele diensten werden in onze eigen taal gedaan en de preek werd een overweging genoemd. De communiebanken verdwenen en door deze grote veranderingen voelden velen zich niet meer thuis in een kerk waar generaties zich al eeuwenlang verbonden hadden gevoeld. Regels die jarenlang hun leven beheerste zoals de vasten en onthoudingsdagen die nu plotseling niet meer belangrijk waren, ze opeens niet meer nuchter ter communie hoefden te gaan, en de (toch) heilige hostie in hun handen kregen van iemand die meestal geen priester was, de biecht niet meer persoonlijk hoefde te worden gedaan omdat er gezamenlijk vergiffenis gegeven kon worden. De veranderingen kwamen nogal verkeerd over terwijl deze vernieuwende kerk zichzelf meer tussen de gelovigen wilde plaatsen. Dit gebeurde net in een tijd dat de mensheid zich ook buiten de kerk begon te roeren en zich af begon te zetten tegen de gevestigde orde en overheden. Mede daardoor is langzaam de leegloop begonnen. Men vond zich jarenlang voor de gek gehouden. Men liet het vaste kerkritueel steeds meer voor wat het was en ging aan het geloof een andere invulling geven door toevlucht te nemen tot een andere, persoonlijke spirituele levensinvulling. Men voelde toch dat er iets was, en bleef zoeken naar iets waar men rust en innerlijke vrede kon vinden en dat hoefde dan voor velen niet meer zoals de kerkbeleving van vroeger. Eigenlijk jammer dat zo’n instituut als de kerk dat vroeger rust en vrede gaf aan de mensen en als een warme deken over het dorp lag niet meer zo aanwezig is in de huidige samenleving.  Waar ”het voor elkaar zorgen” weer zo actueel wordt maar de vaste lijn verbroken lijkt…Je zou  bijna de rozenkrans weer pakken en bidden tot God. Heer, kom even met spoed naar onder of doe voor de gehele mensheid even een noodzakelijk wonder!!

Jan van de Schoot,
Voorzitter KBO-Oirschot.