Nieuws in het kort



Agenda

Wlt u snel weten welke activiteiten er deze maand binnen onze vereniging zijn, klik dan op de agenda voor een compleet overzicht.





Nieuwe cursusseizoen start weer
Het cursusseizoen is weer begonnen. U kunt zich altijd aanmelden voor een cursus. Klik hier om u snel te informeren en aan te melden. Een cursus start zodra er voldoende cursisten zich hebben aangemeld.



 

 

 



“Het Voorschotje”

Kind(s)heid, je zult het maar hebben………

Kinds, zo werd vroeger de ziekte genoemd die men nu Alzheimer, Dementie, Parkinson of vele andere mogelijke vormen van vervreemding en geheugenverlies noemt. Een aandoening die geen weg meer terug kent, dus onomkeerbaar is zoals men dat deftig omschrijft maar je zou het maar hebben. Toch ontkomen er vele van ons niet aan deze rotziekte. Een ziekte zie je laat afglijden naar een niemandsland. Gezien de omstandigheden die men ziet bij deze mensen die ”lijden” of beter gezegd wegglijden in deze ziekte lijkt het dat ze weer hun kindertijd herbeleven, vandaar de benaming kindsheid. Men zegt ook wel eens “ je begint met een luier en je eindigt in een luier” en velen van ons zal dat lot gaan treffen als we oud mogen worden, al dan niet met die soms vervelende ziekteverschijnselen.
Ja, je begint als kind in een luier, je ouders zijn blij als je voor het eerst lacht, dag, dag, zwaait naar je ouders, Opa en Oma, in je handjes gaat klappen en bij Hieperdepiep Hoera je handjes in de hoogte doet. Ja, die aandacht doet je als baby heel erg goed en iedereen is dan blij je zo bezig te zien.
Dan eten uit een bordje zittend in je kinderstoel zonder knoeien en dan voor de eerste keer op een potje poepen. Iedereen is vervolgens blij dat je geen luier meer aan hoeft en men dus niet meer de poep tot aan je schouders hoeft af te doen. Zo leer je opstaan, je eerste pasjes lopen, opgroeien en ga je langzaam de grote wereld in. Je gaat leren, verder leren (of niet) en je wordt misschien wel een grote meneer in je leven. Je hebt een rijk sociaal leven met veel vrienden en vriendinnen waar je volop van geniet.
Als je ouder wordt, of soms niet erg oud, kun je plotseling geconfronteerd worden met een ziekte zoals hierboven aangegeven en stort je leven in en na enige tijd besef je de pijnlijke realiteit dat je gaat afglijden naar een leven dat je weer terugbrengt naar de bron waar alles begon. Je weet soms niet meer waar je bent, herkent je dierbaren langzamerhand niet meer en gaat rare dingen doen en vergeet de normale dingen die je altijd zo gewoon vond en je bent soms wat onaardig naar diegene die je altijd zo dierbaar waren. Je wordt, als de situatie thuis niet meer houdbaar is voor je naasten, opgenomen in een (t)huis waar je gaat samenwonen met medemensen die ook hetzelfde meemaken als jij. Je gaat plotseling weer spelen met speelgoed zoals een autootje een ballon of een pop. Je gaat vrolijk naar verhaaltjes luisteren van je verzorgers, lacht en zwaait weer met je armen zoals vroeger. Ja, toen werden je kunsten en gekke bekken toegelachen maar dat is nu een emotionele en pijnlijke vertoning geworden voor je naasten. Je gaat weer knoeien met je eten, kunt niet meer normaal je lepel naar je mond krijgen bij het eten van soep en je gaat soms opstandig gooien met alles wat zich in je nabijheid bevindt en het wordt net zoals vroeger in je kinderstoel. Je moet ook weer met een luier gaan rondlopen want ook bij jou heeft het incontinentieprobleem toegeslagen en van de noodzaak van het poepen en plassen op een potje heb je geen notie meer. Van je maatschappelijke status, wat je ook bent geweest in je grotemensenwereld, is weinig herkenbaars meer over en je bent nu gelijkwaardig aan iedereen die rondom met je leeft. Je bent weer teruggekeerd naar je kindertijd en leeft zoals je vroeger was, een beetje kind dus, onbezorgd maar wel verzorgd, alleen is de toeziende en helpende taak door anderen overgenomen. Je hebt geen keus als het je overkomt, oud of (nog) jong maar gelukkig zijn er nog steeds medemensen die je willen ondersteunen als je nog thuis bent en /of later na je opname in een verzorgingshuis. Een soms moeilijke taak voor hen die gelukkig ook wel dankbare momenten kent.

 

Jan van de Schoot
Voorzitter KBO-Oirschot